Fotoaktywna

Tak Wrocławianie protestowali przeciwko ACTA

2012-01-25T22:55:00.001+01:00

Jestem w szoku, że pierwszy raz zdarza się sytuacja, w której internauci faktycznie ruszają tyłki sprzed komputera i idą protestować, zamiast tylko klikać na Facebooku. Tak, w szoku to dobre słowo. Tym bardziej, że odnoszę dziwne wrażenie, że jakieś 90 procent protestujących tak naprawdę nie do końca wie, przeciw czemu się buntuje. Ilu z nich faktycznie przeczytało ACTA? Życzyłabym sobie, choć to pewnie mało realne, by wiedzy na temat tego nieszczęsnego dokumentu nie czerpać jedynie z Kwejka i fejsa, bo większość zamieszczanych tam materiałów dość mocno mija się z faktami.

Tu można przeczytać ACTA po polsku - klik klik.

W każdym razie, jeśli mam możliwość, to nie opuszczam takich akcji, uwielbiam fotografować pikiety, manify, zgromadzenia, zawsze coś się dzieje, zawsze coś nieoczekiwanego. I zawsze wcisnę się gdzieś w sam środek, z którego trudno się wydostać. Tym razem utknęłam pod pręgierzem - miałam dobry widok na wszystkich uczestników, a w momencie gdy na Pręgierz wspięły się dwie osoby, nie musiałam przepychać się łokciami o zdjęcie. No, powiedzmy, że nie musiałam ;) Nakręciłam też parę filmików - ajfon to jednak przydatna rzecz.

Wszystkie zdjęcia na mojej Picasie.

Było trochę skakania pod Urzędem Wojewódzkim i skandowania "Donald matole skąd będziesz ściągał pornole".

A następnie ulica Oławska i rynek, gdzie protestujący odśpiewali hymn.

Wrocławski Manhattan

2012-01-23T23:03:00.000+01:00

Najbrzydsze budynki w mieście, sedesowce, znajdujące się niemalże w samym centrum miasta, będące - o ironio - swego rodzaju symbolem wrocławskiego Grunwaldu. Próbowałam zmierzyć się z tematem, nawet pan Zdzisław dał się namówić na zdjęcia, "bo przecież pani w wieku mojej córki, ładna taka, a ja mam tu wódeczkę i zamówiłem pizzę, może chce pani? ryby też czasem łowię". No złoty chłop, żal takiego z domu wypuszczać. A jednak jakoś mi te zdjęcia nie podchodzą. Nawet mimo dobroci pana Zdzisława spod Biedronki.

Swoją drogą, chyba każda Biedronka ma takiego pana Zdzisława, co się czasem chce wódką podzielić, a czasem chciałby, żeby mu kupić jakiś pasztecik. W sumie, dlaczego by nie.

Ananas i złe papryki

2012-01-18T22:19:00.000+01:00

Męczę wciąż martwą naturę. Jak wymęczę, to rzucę w cholerę.

A te papryki się kłócą. Tak myślę.

Michał

2012-01-12T13:00:00.001+01:00

Nigdy nie widziałam takich oczu u nikogo. Mam jeszcze kilka pomysłów, jak wykorzystać Michała przy innych sesjach. A tymczasem życzę, żebyś rzucił palenie ;)

Chilli portrait

2012-01-10T23:33:00.001+01:00

Miała być martwa natura, wyszedł kolejny autoportret, być może po prostu układanie szczypiorku i papryki mi nie wychodzi.

Kwadrat w studio

2012-01-08T00:04:00.001+01:00

Coraz bardziej pragnę zaaranżować swój pokój w małe studio. Marzy mi się czarne tło, ale miejsca niestety brak. Na razie kombinujemy, jakby tu zaradzić potrzebie domowymi sposobami. Nie mówię o lampach, bo to marzenie chyba najbardziej odległe ;) ale kilka pomysłów w głowie jest.

A tak wygląda pierwsza zabawa w studio Kwadratu. I tak, wiem że jest ziarno:) nie podłączałam aparatu do lamp.

12 zdjęć, mnóstwo wspomnień. Moje podsumowanie

2012-01-05T02:09:00.002+01:00

Do tego wpisu zainspirowała mnie Agnieszka. Bo choć zbrzydły mi już wszystkie podsumowania, to jednak uważam, że rozłożenie na części pierwsze minionego roku w moim życiu dowodzi, że nie był tenże rok taki zły, jak go malowałam wcześniej. Mimo wielu smutków, stresu i nerwów, było równie dużo cudownych chwil. I, jak napisała Agnieszka, te właśnie dobre chwile chcę zapamiętać. Choćby po to, by wrócić do tego wpisu i szybko sobie o nich przypomnieć, w momencie, gdy akurat będę coś niepotrzebnie rozpamiętywać.

Bywało lepiej i gorzej, były osoby, z którymi musiałam zakończyć znajomość, ale za to pojawiło się mnóstwo innych, życzliwych ludzi. Nie było porządnych wakacji, ale za to miałam kilka krótszych wyjazdów. Mój 2011 rok w dwunastu obrazkach, po jednym na każdy miesiąc.

Styczeń przywalił na dzień dobry z grubej rury, bo każde, nawet najmniejsze wydarzenie z tego miesiąca miało jakiś wpływ na to, co działo się później. Jest w tym jednak duży plus: jestem zdecydowanie bardziej odporna na niesprzyjające mi czynniki, przede wszystkim te zawodowe. Poza tym schudłam 6kg :D W styczniu nie robiłam wielu zdjęć. Dopadł mnie sen zimowy, jednak pamiętam spacer po Pergoli z Pauliną. I niemalże już tradycyjną, wspólną pizzę na Biskupinie.

Luty to z kolei odkrywanie fotograficznych możliwości ajfona. To także moje urodziny wraz z szeregiem imprez u drugiej Pauliny, kiedy to pierwszy i ostatni raz w życiu zapaliłam zioło i nic nie pamiętałam. Może to nawet lepiej.

Marzec to miesiąc decyzji. Również podejmowanych przez innych, ale nie bez wpływu na moje życie. W marcu postanowiłam wyprowadzić się od mamy i zamieszkać u Pauliny (nigdy nie zapomnę sterty ciuchów na podłodze i bezradności "co z tym do cholery zrobić", doprawdy, przeprowadzki są straszne). Był to też miesiąc, który dałam sobie na przeczekanie, bo od kwietnia wszystko się miało zmienić.

I się zmieniło... Kwiecień to chyba właściwy początek mojego 2011 roku. Zmieniło się wszystko, zaczynając ode mnie. Nie piszę wielu szczegółów, bo chyba też nie o to chodzi. W każdym razie poznałam wielu ludzi, ciekawych i inspirujących. Uświadomiłam sobie, nie kryjąc przy tym lekkiej nuty egoizmu, że jestem jednak fajną babką ;) Poza tym zobaczyłam Wrocław z lotu ptaka, a także odwiedziłam Warszawę, by uwiecznić manifestacje i zamieszki pod Pałacem Prezydenckim.

Maj wspominam bardzo miło. Bo jak maj, to przede wszystkim majówka. I to nie w byle jakim miejscu, tylko w Nowej Wsi niedaleko Międzygórza. Piękne okolice to jedno, ale najważniejsi byli ludzie. To zdecydowanie chyba najlepsza wycieczka ubiegłego roku, na której poznałam między innymi dziewczyny z Poznania. Odwiedziłam je już tydzień później i jadłam u nich pyszne ciasto. I Poznań jest fajny! W maju miałam również okazję zobaczyć Złoty Stok i wziąć udział w małym survivalu w kopalni.

Czerwiec to chwilowy zastój w robieniu zdjęć - brak natchnienia i chęć odsapnięcia. Przeczytałam jedną z notek na blogu z tamtego okresu i się uśmiechnęłam: "Idę ulicą i się uśmiecham :) mam mnóstwo energii. Spotykam na swojej drodze tak świetnych ludzi, że zamulanie w czterech ścianach byłoby grzechem.". I to chyba najlepiej oddaje mój ówczesny stan :)

Lipiec to celebrowanie Wrocławia latem. Pływałam po Odrze rowerkiem wodnym, razem z Darią chadzałyśmy do Muffiniarni, wsłuchiwałam się w Apocalyptikę na Pergoli. I pierwszy raz założyłam moją kolorową sukienkę, którą zmiotłam połowę wrocławskich chodników.

Sierpień to prawdziwa gonitwa. W ciągu jednego dnia zdecydowałam, że jedziemy z Darią i Adamem nad morze na weekend. Skompresowałam swoje wakacje w dwa intensywne dni przechodzone w kiczowatych różowych japonkach, opaliłam się na skwarka, spróbowałam niebieskiej, ohydnej gumy z automatu dla dzieci i wróciłam przeszczęśliwa. Później wyjazd do Warszawy, kilka miłych dni i niedługi wypad nad Zegrze. Sierpień to także jedna z pierwszych poważniejszych sesji fotograficznych i podjęcie decyzji, że chcę spróbować dostać się do szkoły fotograficznej.

I we wrześniu się do niej dostałam ;) Co uważam chyba za najlepszą rzecz, jaka mnie spotkała w 2011 roku. Przede wszystkim dlatego, że zupełnie zmieniła moje podejście do fotografii (na lepsze), zmotywowała do bardzo intensywnej nauki, szukania różnych sposobów, pomysłów, kreatywności. I upewniła mnie, że aparat fotograficzny mam przyrośnięty do ręki i nie powinnam go sobie odcinać, a megabajty zdjęć powinny płynąć dożylnie. Bo nawet jeśli mi coś nie wychodzi, to i tak sprawia mi ogromną radość, a to jest chyba najważniejsze.

Październik to mieszanka dobrych i złych emocji. Dobrych, bo znów odwiedziłam Poznań, tym razem służbowo (choć after party pokonferencyjne świadczy jednak, że niekoniecznie tylko służbowo). Znów poznałam inspirujących ludzi. I, przez chwilę, byłam niemalże spakowana i wyprowadzona ponownie do Warszawy. Plany zmieniają się jednak z minuty na minutę i jak widać wciąż urzęduję w ukochanym Wrocławiu. O złych emocjach też chcę wspomnieć. A dokładnie o jednej. W październiku pożegnałam niestety mojego ukochanego zwierzaka...

Listopad to kolejne wyjazdy, ponownie na Dolnym Śląsku. Pierwszy do Przesieki na plener fotograficzny, drugi do Zieleńca. W górach śniegu brak. Za to po powrocie z Przesieki zupełnie zbzikowałam na punkcie zdjęć. Do tego stopnia, że jak codziennie nie obejrzę choćby jednej, małej galerii w sieci, to jest mi źle, nie mówiąc o własnym pstrykaniu. Drugi sukces: zaprzyjaźniłam się z fotografią analogową. Poza tym znów Warszawa i chyba mój najlepszy pobyt w stolicy jak dotąd ;)

Grudzień, wiadomo, pamiętam najlepiej. Dwa "nowe" aparaty zawitały do mojej fotograficznej torby: analogowy Canon i stary Zenit (czy dobry, to się okaże jak w końcu uda mi się kupić baterie). Poza tym grudzień to znów wyjazd, tym razem do Chorzowa na sesję zdjęciową, eksperymenty z aparatem podczas zasłużonego urlopu, wizyta w Imparcie na "Leningradzie", na który idę drugi raz w styczniu. Mnóstwo zdjęć i pierwsza wywołana klisza. A nowy rok przywitany wielką butelką Martini.

I oby 2012 był równie udany.

Po godzinach

2012-01-03T11:22:00.000+01:00

Redakcja po zmroku, widziana moim obiektywem. Ten rok będzie - mam nadzieję - mocno związany z pracą. Mam mnóstwo pomysłów, niektóre zaczęłam realizować już teraz. Myślę, że sporo się zmieni. Na ostatnim zdjęciu, w tym całym bajzlu, widać gdzieś moje biurko. Ale przez lustrzane odbicie nie potrafię go zlokalizować ;)

Witam w 2012! :)

Analogowe love

2011-12-30T15:34:00.001+01:00

W tym roku Mikołaj, zwany kontem oszczędnościowym, zafundował mi nowy aparat. Nowy to oczywiście za dużo powiedziane, bo nie śmigam jeszcze (jeszcze!) z wymarzonym pięć de mark dwa. Sprawiłam sobie analoga. Po plenerze fotograficznym Kwadratu w Przesiece stwierdziłam, że czas pobawić się czymś, co wymaga dużo więcej skupienia, przywiązywania uwagi do kadru, ustawień aparatu, wymusza pewną oszczędność, a nie pstrykanie czego popadnie. Jest w tym dużo uroku. A ciekawie zaczyna się robić wtedy, gdy oddaję kliszę w Fotojokerze do zeskanowania: "kliszę? tak, na pewno? yyyy.... w porządku".

Skoro już się chwalę, to muszę wspomnieć również o małym prezencie, który dostałyśmy z Pauliną od jej rodziców. W naszym mieszkaniu pojawił się kolejny analog, Zenit. Czeka tylko na nową baterię i już już będzie można nawinąć mu czarno-białą kliszę, czekającą na migawkę. Nie mogę się doczekać :D dawno fotografowanie nie sprawiało mi takiej frajdy!

Zdjęcia różne. Klisza testowa, więc pstrykałam różne różności, mając za podstawowy sprzęt jednak cyfrowego Canona. Dlatego takie rozstrzelenie tematyczne.

Zaczęło się od łyżew, skończyło się na wódce

2011-12-27T00:48:00.001+01:00

Words were never so useful

2011-12-25T13:11:00.001+01:00

I jakoś te święta mijają...

Z miłości do motocykli

2011-12-21T14:20:00.000+01:00

Przed obiektywem Tomek. Sam składa motocykle.

Jarmarkowy kicz i bałagan

2011-12-19T13:56:00.001+01:00

Lubiłam jarmarkowy kicz. Lubiłam - nagle mi przeszło. Nie wiem czemu, po prostu niedzielny tłum pchający się do waty cukrowej i oscypków skutecznie obrzydził mi to przedświąteczne szaleństwo na tyle, że jarmarku mam szczerze dość. Nagle cały ten bałagan stracił swój urok, choć przecież zawsze z dziecięcą wręcz radością przeszukiwałam kolejne stoiska w poszukiwaniu oryginalnych upominków. Teraz dziękuję, postoję. Albo przeczekam te święta.

I dla równowagi trochę pocztówek. Choć to chyba ostatnie takie pocztówkowe zdjęcia, kolejnych jarmarków nie będę ładnie traktować.

Leningrad

2011-12-18T11:49:00.000+01:00

"Ciemny lasek spacer kwiaty, a z tych kwiatów aromaty poczuliśmy gdy na trawie oddaliśmy się zabawie... na niebie księżyc niczym bania świecił nie do wytrzymania, tylko dla nas on tak świecił, tylko dla nas lśnił!"

Byłam na Leningradzie w piątek i przysięgam, nie był to ostatni raz. Dawno się tak nie ubawiłam. Spektakl, który nie odstaje od koncertów rockowych. Polecam! Teraz zasłuchuję się w ścieżce dźwiękowej i od razu humor lepszy :D a na YouTube można znaleźć fragmenty.

Like a ghost. Autoportret

2011-12-11T22:27:00.003+01:00

Lubię historie o duchach. Nie wierzę w nie, ale przecież nie muszę. Sama mogę być duchem...

Iowa Super Soccer i sesja w Chorzowie

2011-12-09T01:05:00.000+01:00

Jest na Śląsku zespół, Iowa Super Soccer, grają fajną, wpadającą w ucho muzykę. Posłuchajcie listy piosenek na YouTube. We wtorek miałam okazję zrobić im kilka zdjęć.

Zaraz po pracy wsiadłam w busa, zwanego luxtorpedą, i razem z Jankiem i Olą ruszyliśmy w drogę do Chorzowa. Salka prób mieści się przy jednej z ładniej oświetlonych ulic (w zasadzie zobaczyłam tylko tę jedną ulicę, no ale... ;)). Warunki do zdjęć słabe, bo czerwone ściany, pomieszczenie małe, jak tu wszystko ogarnąć? Ustawienia balansu bieli w aparacie odmawiały posłuszeństwa. Co więcej, mój organizm powoli też zaczynał się buntować. Musiało więc wystarczyć to, co miałam, czyli w dużej mierze kombinowanie.

Sesja skończyła się po 23. Powrót całkiem mnie rozłożył. Luxtorpeda dała radę na A4, jednak mnie dopadła gorączka, kaszel, ból gardła i wszystkie inne dolegliwości, o których można usłyszeć w sezonowych reklamach w telewizorni. W domu byłam po 1 w nocy i już wiedziałam, że jak padnę, tak nie wstanę przez kolejne dni. Zaległam pod kołdrą na L4...

A wracając do zdjęć: poniżej mały wycinek. Później napiszę więcej szczegółów o zespole i samej okazji do zrobienia zdjęć. Myślę, że to nie ostatnia taka sesja:)

I do posłuchania jedna z piosenek:

Pierwszy szron

2011-12-05T23:32:00.000+01:00

Śniegu nie ma. Jak dla mnie - grudzień idealny. Zdarza się, że ranki na moim Końcu Świata wyglądają tak...

Wtedy wyciągam ajfona, trzy szybkie kadry i mam już co robić w autobusie, w drodze do pracy.

Urodzinowa sesja zdjęciowa

2011-12-01T11:22:00.000+01:00

Na prośbę Pauliny powstało sporo zdjęć w stylu boudoir. Pokazuję tylko niewielką część. Pozostałe to prezent na jej 23 urodziny :)

Otworkowe

2011-11-29T17:34:00.001+01:00

Pierwsze zdjęcia z camera obscura. Powstało ich około 80, ale pokażę tylko dwa, które zrobiłyśmy razem z Patrycją. Dużo zabawy i niedowierzania, że w zwykłej puszce po herbacie może powstać taki obraz.

Plener fotograficzny w Przesiece

2011-11-27T20:50:00.002+01:00

Taka trochę studencka "zielona szkoła" - tak mogę podsumować pierwszy plener fotograficzny Kwadratu. Wspólne wycieczki w góry, dużo nauki, mnóstwo inspiracji, ale też imprezowanie i wspólne obiady w stołówce rodem z PRL. W niedzielę na obiad był rosół i schabowy - jak w typowej polskiej rodzinie! :D ale poza świetnymi ludźmi, plener foto to również nowe pomysły. Sama mam już kilkanaście i w głowie kombinuję, jakby tu znaleźć czas na ich realizację.

W planach, poza tym, kupno lustrzanki analogowej i może, może... pierwsze zabawy z własną ciemnią fotograficzną? Kręci mnie to :)

A tymczasem na zdjęciach krótka dokumentacja procesu budowy camera obscura. Pierwszy raz bawiłam się fotografią otworkową. I powiem jedno: MAGIA. Później umieszczę na blogu efekty tej zabawy. A niżej również portrety studentów Kwadratu.

Social Media Day - tym razem biznes

2011-11-25T00:54:00.000+01:00

Gdyby nie to, że staram się regularnie pojawiać na SMDay, pewnie byłabym zachwycona. Ale niestety nie bardzo jestem. Temat social media dla biznesu brzmiał dumnie, owszem, wiele prezentacji było ciekawych, jednak część tematów została powielona z edycji Social Media Day na temat blogów firmowych. Wtedy też na rzutniku można było zobaczyć prezentacje Marcina Gruszki z Play, Tomasza Sulewskiego z TP, a także prezentację mBanku, choć akurat w tym przypadku zmienił się prelegent. I takie zdziwienie, bo panowie nie powiedzieli nic nowego. W zasadzie była powtórka z rozrywki: Marcin Gruszka na luzie, poopowiadał trochę o "karnych pindolkach", pan z TP rzucał ripostę za ripostą, ale miał niemalże identyczną prezentację, co rok temu, z kolei prezentacja mBanku była nieco nudna. Tyle minusów.

Pozostałe prezentacje trzymały poziom - mam tu na myśli przede wszystkim występy Dominiki Dworak z K2 oraz Michała Sadowskiego z Brand24. Konkretne, miejscami zabawne, wciągające. O ile z Brand24 miałam styczność służbowo, o tyle case, jaki prezentowała Dominika, to dla mnie nowość. Liczbowo, oczywiście. Jako osoba będąca wiecznie w trybie online znam historię internautki Zia86, która szczegółowo opisywała swój ślub na forum Gazeta.pl. Natomiast pokazanie, jaki rzeczywiście wpływ miała użytkowniczka na innych, było wisienką na torcie. Fajne dane, konkretny występ.

I koniecznie muszę wspomnieć o autorze bloga Supermarket.blox.pl - Piotrze Miączyńskim. W ramach Blog Day wymieniłam go jako jednego z ulubionych blogerów. I zdania nie zmieniam, wręcz przeciwnie. Bardzo, bardzo lubię, jak ludzie opowiadają historie w taki sposób, jak on.

Paulina

2011-11-20T16:58:00.000+01:00

Internet Poland 2011, czyli co w internetach piszczy

2011-11-15T13:16:00.000+01:00

Imprez branżowych w Polsce organizuje się wiele. Ale tylko kilka z nich na tak dużą skalę. W tejże właśnie skali mieści się Internet Poland, czyli połączenie konferencji Forum IAB, gali Mixx Awards wraz z targami agencji interaktywnych, reklamowych, wydawców, sieci i innych firm działających w branży internetowej. Nie będę oceniać, czy wydarzenie to jest warte pieniędzy, które trzeba wydać, by znaleźć się wśród ludzi polskiego internetu. Na pewno jednak można z niego wyciągnąć wiele dla siebie. Rozmowy z ciekawymi ludźmi, sterta wizytówek, poznanie naprawdę ciekawych ludzi. Zyskałam na targach dużo, nawet już nie jako dziennikarz, ale jako ja, która gdzieś tam wiąże swoją zawodową przyszłość z internetem.

Krótka fotorelacja, zdjęcia typu "tu byłam, z nimi piłam" :D A specjalne pozdrowienia dla Baglady, którą spotkałam jeszcze w kolejce po wejściówki, a także dla Magdy, ex-blogerki, którą w końcu mogłam poznać na żywo ;))

Paweł

2011-11-13T23:55:00.000+01:00

Bardzo lubię swoich przyjaciół :)

Zabawa w modelkę

2011-11-10T11:28:00.002+01:00

Paweł Frenczak, w przypływie rozmów o zdjęciach i napoju w postaci piwa, postanowił postawić mnie przed ścianą i uruchomić migawkę. I wyszło między innymi coś takiego. Więcej na blogu.

Będzie się działo!

2011-11-06T14:32:00.001+01:00

Czuję się staro i niedojrzale jednocześnie. Staro, bo to już ten wiek, kiedy u znajomych zaczynają się śluby i wesela. Niedojrzale - bo mi do ślubu baaaardzo daleko, psychicznie i ideologicznie. Zastanawiam się, kiedy mi przejdzie :) W każdym razie za niecały rok wydajemy za mąż Kasię.

"Ale nastroje, zachód jak w mordę strzelił"

2011-11-03T11:36:00.000+01:00

Będzie kiczowato. Zachody słońca na Ostrowie Tumskim są kiczowate. Ale co tam! Kicz czy nie, można sobie potrenować robienie zdjęć na długich czasach. Bez statywu :) Poza tym umówmy się: każdemu czasem podoba się coś banalnego. Tak jak mi takie właśnie zachody słońca.

Staram się chłonąć energię z ostatnich słonecznych dni, bo później to już tylko sen zimowy. Już teraz jak wychodzę z pracy czuję się, jakby była co najmniej godzina 22. I łapię się na tym, że ukradkiem spoglądam w stronę Pasażu Grunwaldzkiego i w myślach się zastanawiam, kiedy postawią tam choinkę. Obstawiam, że w przyszłym tygodniu, choć piękne jesienne słońce i bożonarodzeniowa choinka jakoś nie idą w parze.

Teraz trochę prywaty. Tegoroczna jesień nie jest dla mnie zbyt szczęśliwa, poza pojedynczymi przypadkami. Ale przeżyję, prawda?

Mleczarnia

2011-11-02T09:48:00.001+01:00

Mam do tego miejsca sentyment. Dużo, dużo wspomnień.

W końcu blog działa na domenie fotoaktywna.pl! Wszystko dzięki Agnieszce, za co duże duże podziękowania. Domenę kupiłam we wrześniu, jak widać mamy już listopad, co pokazuje moje zabójcze tempo działania.

Kto jest kim

2011-10-30T19:17:00.000+01:00

Czyli różowojebitny napis na murze przy Nożowniczej.

Jesień

2011-10-25T16:31:00.000+02:00

Nie jestem fanką jesieni, chlapy i zimnego wiatru prosto w nos. Nie i już, nie przekonają mnie nawet jesienne liście i piękne kolory na drzewach. Po prostu te piękne, zapewne, widoki przesłania mi konieczność włożenia rękawiczek, zastanawianie się nad odpowiednim swetrem, dylematami: czy parasol zmieści mi się do torebki i okropną mżawką, która robi mi z włosów coś na kształt mopa. Dlatego wyjęcie aparatu w taką pogodę, wyprowadzenie go na miasto i zrobienie kilku zdjęć skończyło się bardzo szybko. Bo zimno, nawet jeśli mam rękawiczki.

Zaraz zapadnę w sen zimowy i proszę nie budzić mnie do co najmniej do lutego.

Zwierzyniec

2011-10-23T16:14:00.000+02:00

Od czasu do czasu w naszym mieszkaniu pojawia się czworonożne futerko. Tym razem był to Maniek, sześciomiesięczna psia kulka.

Biegiem po dobry nastrój

2011-10-16T12:57:00.000+02:00

Jeśli ktoś miałby jeszcze wątpliwości, gdzie warto we Wrocławiu biegać, to może już ich nie mieć, ponieważ wczoraj Aleksander Kusz, prezes Money.pl, oraz Rafał Jurkowlaniec, marszałek województwa dolnośląskiego, otworzyli wspólną trasę dla biegaczy. Żeby nie było: biegać tam można od dawna, z tego co mi wiadomo miejsce cieszy się popularnością. Teraz jednak zostało wyraźnie oznakowane, a podczas treningu widać, ile mamy za sobą kilometrów.

Start przy Mostach Trzebnickich (od strony Leclerca), biegnie się w stronę Mostów Warszawskich. Następnie drugim brzegiem rzeki, by wrócić do punktu start/meta przy Trzebnickich.

Z cyklu: fajne miejsca

2011-10-14T14:35:00.000+02:00

To nie reklama, tylko autentyczna chęć podzielenia się fajnym, wrocławskim miejscem. Jeśli lubicie pić kawę (w ilościach hurtowych), to Coffe House jest miejscem dla was :) Zawędrowałam tam zupełnie przypadkiem, gdy odwiedzili mnie Darek z Agnieszką. Po obiedzie nasze organizmy domagały się kofeiny, a na horyzoncie pojawiła się właśnie ta kawiarnia. I - co dość ważne - pojawiła się wraz z reklamą Facebooka. Jako istoty "socialmediowe" w te pędy zapytaliśmy się, czy w związku z reklamą jest jakaś promocja. I była! Kawa taniej o 70% za polubienie fanpage'a Coffe House. Polubiliśmy więc od razu.

Za trzy wypaśne kawy zapłaciliśmy nieco ponad 10 złotych. Wow. A to nie jedyna promocja, na fanpage można znaleźć informacje o innych. Lubię takie niespodziewajki, zawsze poprawiają humor i pozwalają pokazać gościom, jaki ten Wrocław fajny :D

E-nnovation w Poznaniu, czyli słów kilka o innowacji

2011-10-10T20:26:00.000+02:00

A także o wielkich ideach, pomysłach, niestandardowym myśleniu. Zawsze mam problem na takich konferencjach. Słucham prezentacji, jestem pod wrażeniem górnolotnych słów, przekonywania i nawoływania do robienia wielkich rzeczy. Problem w tym, że mało która prezentacja niesie za sobą konkrety. Fajnie, że wspomina się Steva Jobsa, fajnie, że mówi o tym, jak to w korporacji nie ma miejsca na niezależność. Fajnie, że chce się w słuchaczach tę niezależność zaszczepić. Róbmy startupy! Ale na tym koniec. Oczywiście nie we wszystkich przypadkach, jednak odniosłam wrażenie, że część prelegentów zwyczajnie się powtarza. Mówią w inny sposób, jednak ciągle o tym samym. I nie tylko ja odniosłam takie wrażenie.

Jednak można też wskazać pozytywne przykłady, a jakże :) bo i takich nie brakuje. Choćby pierwsza prelegentka, Tyra Hunt, co-founderka Buyosphere (swoją drogą fajny serwis). Pewnym krokiem wkroczyła na scenę, ubrana w skórzaną mini sukienkę. I zaczęła opowiadać o porażkach w biznesie. Bazowała na swoim projekcie, mówiąc, jakie popełniała błędy w trakcie tworzenia serwisu. Konkret! Mówiła, co robiła źle, krok po kroku dochodząc do tego, jak powinno być dobrze. Bardzo ciekawy case, bez owijania w bawełnę, w którym Tyra zawarła również kilka słów o pasji, niezależności, pomysłach.

Z innych ciekawych prezentacji - na pewno Edward Miszczak, dyrektor programowy TVN. Mówił o telewizji w kontekście rosnącego znaczenia internetu: dlaczego, mimo wszystko, tradycyjne pudło z anteną przetrwa. Bo przetrwa, tylko w innej grupie docelowej, niż 25-latki. Gaduła z tego Miszczaka, trzeba przyznać, ale jednocześnie widać, że to jest dopiero człowiek z pasją. I nie musi o niej górnolotnie opowiadać, żeby było to widoczne. Wyraźnie widoczne. Szklany ekran to jego drugi dom. I nie ukrywam, ta prezentacja była bardzo miłym i motywującym zakończeniem pierwszego dnia konferencji.

Teraz trochę zdjęć. Uroczyście oświadczam, że kocham moją nową lampę błyskową, choć jeszcze nie do końca umiem ją obsługiwać. Ale oczyma wyobraźni widzę, jak wyglądałyby zdjęcia z ciemnej sali bez użycia lampy. I mimo że niedawno z mojego konta ubyło trochę gotówki, to nie żałuję zakupu :) Ba! Jutro będę ćwiczyć dalej. Trzeba naładować akumulatorki, bo te się były wzięły i zwyczajnie za szybko rozładowały.

Popołudniowe

2011-10-08T17:06:00.000+02:00

Pada deszcz, a jednocześnie świeci słońce - idealne warunki do zdjęć. Tak więc testowo w taką pogodę obfociłam Paulinę ;)

Jak w lustrze

2011-10-04T15:35:00.000+02:00

PS. Przegapiłam dwusetny post, ten ma numer 201! :)

Słodkie Czary Mary

2011-10-03T00:02:00.000+02:00

Pokazywałam Muffiniarnię, teraz kolej na Słodkie Czary Mary. Przy ulicy Szewskiej otworzył się dziś sklep ze słodyczami, podobny stylem do Muffiniarni. Choć podejrzewam, że oba miejsca mają ze sobą więcej wspólnego, niż tylko kolorystyka. W każdym razie cukier się wylewa, co niekoniecznie jest zarzutem, choć osobiście nieco raził mnie nadmiar różowego koloru. Bardzo na plus natomiast ubrania, trochę w stylu pin-up, które miały na sobie właścicielki sklepu. Podoba mi się ta koncepcja :)

Portrety

2011-09-27T12:23:00.004+02:00

Adam. Daria. Bartek. Janek. Patryk. Kuba. Paulina. Maciek. Sławek. Monika. Wojtek.

Dziękuję :) dzięki tym zdjęciom dostałam się do bardzo fajnej szkoły.

Parkour Wrocław na przebieranym treningu

2011-09-18T21:43:00.000+02:00

Parkour Wrocław opanowało dziś rynek i okolice. Trening urodzinowy, stąd przebrania :)

29. Wrocław Maraton

2011-09-11T16:12:00.003+02:00

Kibicowałam dziś naszej maratońskiej, firmowej drużynie, która dzielnie zmagała się z upałem i kolejnymi kilometrami do przebiegnięcia. A przy okazji zrobiłam kilka zdjęć innym maratończykom, w tym kilku szczególnym osobistościom: niebieskim skrzatom, duszkowi oraz rycerzowi nagiej klaty. Liczę, że dobiegli do mety, w każdym razie na półmetku dzielnie się trzymali ;)

A to drużyna Money.pl :))))

Jak to 200 karateków wybiegło na rynek...

2011-09-02T13:42:00.003+02:00

Za takie akcje uwielbiam wrocławski rynek. Przychodzisz i tak naprawdę nigdy nie wiesz, co zobaczysz. Spokojnie sobie stałam pod Fredrą, gdy od strony placu Solnego wbiegło ponad dwustu karateków. Widok hmm... niecodzienny ;)

Blog Day 2011, czyli trzeba świętować ;)

2011-08-31T16:23:00.001+02:00

Pierwszy raz obchodzę Blog Day, choć w sumie "obchody" to zbyt górnolotne słowo, chodzi przecież jedynie o okolicznościową notkę na blogu. Dzień bloga nie odbiega jednak od innych tego typu inicjatyw, wystarczy wspomnieć choćby #followfriday, ciekawą akcję użytkowników Twittera. Co piątek rzesze twitterowców polecają sobie nawzajem konta, które warto śledzić, czy to ze względu na wartość merytoryczną, czy też ze względu na humor, lub choćby ładne zdjęcia. Z inicjatyw bardziej niszowych: funkcjonuje również #followsunday w Instagramie (pod takim właśnie hashtagiem), gdzie użytkownicy polecają osoby robiące ciekawe, inspirujące zdjęcia iPhonem. Szkoda zatem, że Blog Day, wraz z inicjatywą polecania ciekawych blogów, funkcjonuje tylko raz w roku. A przynajmniej raz w roku tak oficjalnie. Dobrze, że istnieją blogrolle ;)

W zasadzie kiepski ze mnie uczestnik blogosfery. Wprawdzie śledzę kilka blogów, ale żadnego regularnie. Ot, zaglądam tam, jak mi się przypomni, lub jak mi czytnik RSS wskaże nowy wpis. Warto jednak kilka blogów polecić, tym bardziej, że jest w nich "małe conieco" do poczytania, choć dla niektórych treść może być hermetyczna.

#1
Manki Project

Obiecałam Adzie ;) ale nawet gdybym nie obiecała, to i tak bym poleciła. Choćby ze względu na cięty język. Lubię teksty prosto z mostu, odważne, może dlatego, że sama często waham się, jak coś powiedzieć. A Ada wyciąga z codziennych tematów sam miąższ i to mi się podoba. Tematyka różna - od staników, przez sztukę, po media, ale taki misz-masz jest naprawdę strawny.

#2
Eve w Norwegii

Kiedyś razem pracowałyśmy, dziś z Eve nie mam kontaktu, ale bardzo chętnie czytam jej bloga. Choćby dlatego, by wiedzieć, jak jej się żyje po przeprowadzce do Norwegii. Poza tym Eve świetnie wplata swoją codzienność w praktyczne informacje o kraju.

#3
Bored Panda

Serwis dla znudzonych misiów, który pobudza wyobraźnię natychmiast. W zasadzie balansujący na granicy blogowo-serwisowej, co nie zmienia faktu, że niesamowicie inspirujący. Ja nie wiem, gdzie autorzy wyszukują takie cudeńka. Tematyka przeróżna, a spoiwem wszystkich wpisów jest pomysłowość i formuła typu "10 sposobów na...", "17 najlepszych rozwiązań...", "21 urzekających zdjęć..." i tak dalej. I nie, to wcale nie jest nudne!

#4
Supermarket

Blog, który pewnie polecany jest często, a który ja odkryłam niedawno i bardzo mi wstyd, że tak późno. Bo to świetna skarbnica wiedzy na temat naszych codziennych zakupów. A jak wiadomo, zakupy uwielbia każda kobieta, choć nie każda lubi, jak ją marketingowcy ściemniają. I o tym właśnie blog - jak się nie dać.

#5
Obiektywnie - fotoblog Latającej Pyzy

Błagam Cię kobieto, wznów pisanie bloga! A raczej fotografowanie. Nie jest to profesjonalny fotoblog, ale na kilometr widać, że autorka wkłada mnóstwo serca w swoje zdjęcia. Bardzo lubię takie blogi - bez ciśnienia na jakiś artystyczny przekaz, bez ciśnienia na prawidłową kompozycję. Choć nie ukrywam, że wzdycham czasem z zazdrością do niektórych zdjęć Pyzy :) i możliwości uchwycenia różnych miejsc na świecie.

Sesja dla seeface. Jedwabna biżuteria

2011-08-29T22:34:00.001+02:00

O seeface i pięknej biżuterii na blogu już raz było. Tym razem odsłona poważniejsza. Renata zgodziła się na sesję zdjęciową, prezentującą nowe produkty. Tym sposobem przez kilka niedzielnych godzin migawka chodziła jak szalona ;) a Renata co rusz zmieniała naszyjniki. Poniżej kilka zdjęć, które podobają mi się najbardziej, choć w sumie wyszło ich 700.

Jedwabna biżuteria jest naprawdę piękna! Tu znajdziecie stronę wykonawcy, Mostapha Ziani.

Bażant po wrocławsku

2011-08-24T15:57:00.001+02:00

W sensie w Parku Staromiejskim (to ten przy Teatrze Lalek). W niewielkiej klatce stacjonują tam trzy bażanty. W sumie ciekawe rozwiązanie - fajna reklama dla wrocławskiego ZOO. Przyjdź i zobacz więcej. Tylko szkoda, że odległość parku od ZOO jest spora, trudno po zobaczeniu jednego zwierzątka od razu pójść i zobaczyć inne, wpierw trzeba przedrzeć się przez centrum.

Podobnie reklamuje się ZOO w Warszawie, choć moim zdaniem w tym przypadku stolica wypada lepiej :) Przy jednej z głównych ulic stacjonują niedźwiedzie. Pamiętam, że gdy zaczynałam pracę niedaleko, poszłam się przejść koło "tych dziwnych skał, które pewnie są ozdobą Parku Praskiego" (wtedy myślałam, że nic tam nie ma). Opieram się o barierkę, czytam gazetę, nagle słyszę za sobą szuranie. Odwracam się i SZOK:) w odległości 1,5 metra ode mnie patrzy się na mnie niedźwiedź. Przysięgam, od razu przez myśl mi wtedy przeszło "ale przecież nic nie piłam, mam zwidy?" oraz "skąd misiek tak nagle, tutaj? skąd?!".

W każdym razie warszawskie misie są świetną atrakcją, a żeby trafić do ZOO wystarczy przejść przez park. Jak im kiedyś zrobię zdjęcie, to na pewno wrzucę.

A oto wrocławski bażant o dwóch profilach ;)

Wrocławska fontanna multimedialna

2011-08-22T23:10:00.001+02:00

Wiecie, że na Pergoli nie można robić zdjęć ze statywem? Nie to, żebym sama przetestowała, bo jak widać statywem nie dysponuję (te zdjęcia rozmazane, ech), ale tak słyszałam. Info z mojej strony niepotwierdzone, choć nie ukrywam, z chęcią bym sprawdziła, jak to faktycznie jest. A jeśli faktycznie nie można robić zdjęć czy kręcić filmów ze statywem, to jaki jest powód? I co na przykład, jak ktoś dysponuje takim "ustrojstwem", jak steadicam? ;)

Przez jakiś czas na pewno tego nie sprawdzę, dlatego póki co na obfocenie wrocławskiej fontanny multimedialnej wybrałam się, gdy nie było jeszcze bardzo ciemno. Długie czasy naświetlania i trzymanie aparatu w ręce nie idą w parze, choć myślę, że jeszcze AŻ tak źle nie jest.

A takie coś wychodzi, jak już człowiekowi ręce opadają:

;))

Przy małej fontannie naprawdę porządnie czuć chlor.

A gdyby komuś było mało muzyki, którą puszczają podczas pokazów, to polecam Apocalypticę i Quutamo, które można usłyszeć właśnie na Pergoli;)

Daria i rower

2011-08-20T23:42:00.001+02:00

Mam tak piękną przyjaciółkę, że trzeba pokazać ją światu ;) Rozpoczęłam mały cykl portretowania swoich znajomych. Ciekawa jestem, jaki będzie efekt końcowy, może w końcu uda mi się zrobić jakieś w miarę spójne zdjęcia.

Dziś na blogu, gościnnie, Daria i jej rower.

Plac Bema

2011-08-20T00:13:00.000+02:00

Dzisiaj szaro, buro i ponuro, ponieważ wybrałam się na zdjęcia, a tu zaczął lać deszcz. Słońce wracaj!!!

A na zdjęciach biurowiec przy Bema. Moim zdaniem nie wygląda najpiękniej, choć ma ładne patio. Wydaje mi się jednak, że Wrocław nie ma szczęścia do biurowców. Chyba nie mamy w mieście żadnego, o którym można swobodnie powiedzieć, że jest ładny, dobrze wygląda. Nie żeby na przykład Warszawa miała to szczęście - może po prostu wszystkie biurowce mają w sobie coś strasznego?

Przy okazji: Na Wyspie Słodowej postawili toalety (ale coś czuję, że odkryłam Amerykę za późno ;)). Szkoda, że zasłoniły piękny mural. Już nie ma możliwości, by sobie zrobić tam zdjęcie.

Długi weekend

2011-08-19T13:25:00.002+02:00

W Warszawie. Krótka wyprawa nad Zalew Zegrzyński (a ściślej nad rzekę Narew), poimprezowanie i poodwiedzanie znajomych. I to chyba na tyle, jeśli chodzi o moje wakacje w tym roku. Niestety. Zamiast tego mam jednak inne, niecne plany, którymi być może kiedyś się pochwalę ;)

Zdjęcia obrabiałam w telefonie. Choć w sumie to bardziej zabawa, niż faktyczna obróbka :) Część zdjęć za pomocą Instagram, reszta - Pixlromatic.

Wakacje.rar, czyli szybka regeneracja

2011-08-08T23:25:00.002+02:00

Typowe wakacyjne dwa tygodnie skompresowałam odpowiednio dobrze. Udało się w dwa dni! Jeden weekend nad morzem i zaliczyłam chyba wszystkie nadmorskie atrakcje. Od zapchanego pociągu zaczynając (zapchanego - nie przesadzam, był Woodstock:)), na gofrach z bitą śmietaną i owocami kończąc. Zafundowałam sobie nawet gumę balonową z automatu dla dzieci, niebieską, smakowała okropnie.

Wróciłam będąc dobrze wysmażonym skwarkiem, a to dlatego, że na spontaniczny wyjazd nie wzięłam żadnego kremu z filtrem. Właściwie to w planach miałam podróż jedynie z zawartością damskiej torebki, ale szybko zweryfikowałam te plany żałując, że nie uda mi się wepchnąć do niej ręcznika.

I niesamowicie cieszę się, że jest ktoś taki jak Daria i Adam, którzy w czwartek otrzymują ode mnie SMS o treści "Jedziemy nad morze", odpisują "OK", a w piątek w nocy siedzimy już w pociągu. No, stoimy ;) pociąg.zip, zwany obieżyświatem, nad morze wiózł pół Polski. Na szczęście dowiózł też słońce - na złość wszystkim pogodynkom.

Na łódkę/rower wodny/kajak do Przystani Zwierzynieckiej

2011-07-26T21:59:00.001+02:00

Ciekawy sposób na spędzenie weekendu? Rower wodny, kajak lub po prostu łódka na Przystani Zwierzynieckiej. Daje wystarczająco dużo radochy, zapewniam ;) i co ciekawe, przy Przystani stanęły leżaki i grill, więc klimat iście nadmorski. I moim zdaniem to strzał w dziesiątkę. O wiele lepsza rozrywka, niż nudny rejs statkiem, nie ujmując oczywiście rejsom.

Muffiniarnia we Wrocławiu

2011-07-24T18:01:00.003+02:00

Mamy wrocławski sklep z babeczkami! Jest bardzo różowy, słodki, uroczy, kaloryczny :-) babeczek na razie do wyboru nie jest wiele, ale myślę, że właścicielka się rozkręci. Tym bardziej, że za 4 zł dostajemy własnoręczny wyrób, nie jakieś sklepowe ciasta. Warto polecić.

Ostrzegam: dwie babeczki i już jest bardzo słodko :D

A Muffiniarnia mieści się przy pl. Uniwersyteckim 15a (Google Maps).

Pergola / Ogród Japoński / dach Galerii Dominikańskiej

2011-07-19T12:56:00.000+02:00

Sobotnio z Pauliną

2011-07-16T19:58:00.003+02:00

Powoli odkurzam aparat. Tym bardziej, że obiecałam Paulinie (jednej z trzech Paulin ;)) kilka zdjęć.

I zupełnie przy okazji Paulina zrobiła kilka zdjęć mi. Z czystej babskiej próżności się nimi pochwalę;)

Social Media Day, blogerzy vs dziennikarze. O co tyle szumu?

2011-07-03T17:52:00.001+02:00

W czwartek miałam okazję być na kolejnym spotkaniu z cyklu Social Media Day. Tym razem temat dotyczył blogerów - czy są piątą władzą? Moim zdaniem nie są. Ale od początku.

W kwestii organizacyjnej - nie rozumiem trochę zapraszania na tego typu spotkania garstki polskich blogerów, którzy wypowiadają się za ogół. Cenię sobie Maćka Budzicha, lubię czasem zaglądać do Kominka czy Kurasińskiego, ale nie uważam, by tych kilka osób mogło pełnić rolę "przodowników" polskiej blogosfery. Szkoda, że tylko Mediafun podczas prezentacji zauważył, że w polskiej sieci istnieją również inne blogi. I szkoda, że nie zaproszono na przykład autorek blogów Moje Wypieki, Szafy Sztywniary, Pikseli. Jestem pewna, że wniosłyby do dyskusji świeże, nie branżowe spojrzenie na blogowanie i tak zwane "wpisy sponsorowane".

Również w kwestii reklam i "sprzedawania się" blogerów. Dziwi mnie trochę fakt, że jeśli mówimy o zarabianiu na blogach, zawsze wymieniamy Budzicha, Gadzinowskiego, Kurasińskiego czy Kominka. A nikt nie wspomniał o tym, że na przykład Fashionelka wyciąga z bloga pensję równą średniej krajowej albo i wyższą, że wiele modowych blogerek to zacięte negocjatorki w kwestii stawek za kampanie, że zarbiają na swoich "biznesach" naprawdę nieźle. Co zauważają przecież też czytelnicy, choć w części przypadków jeszcze nie spotkałam się z zarzutem utraty niezależności. Powołuję się akurat na szafiarki, bo te blogi znam najlepiej, niemniej jednak sądzę, że i na blogach kulinarnych, ale także na motoryzacyjnych (case Blogomotive) czy podróżniczych, pojawia się równie sporo reklam. Czemu nie mówimy o nich, tylko w kółko o Kurasińskich czy Budzichach? Dla jasności: to nie zarzut, tylko raczej sugestia, by w przyszłości na podobne spotkania zapraszać bardziej różnorodne osoby, które mogłyby odświeżyć spojrzenie "branży" na blogosferę. Swoją drogą, można by też dzięki temu uniknąć zarzutu "kąpania się w ciągle tej samej wazelinie".

Co do samej debaty, to przyznam szczerze, że w pewnej chwili już się pogubiłam. Dyskusja niezauważenie przeszła na temat śmierci "starych" i przyszłości "nowych" mediów. A chyba nie o to chodziło. W każdym razie, co już zauważył Paweł Opydo u siebie na blogu, dziennikarze mówili jednym głosem, podczas gdy każdy z blogerów bronił sam siebie. I - stety albo niestety - moim zdaniem w debacie wygrali dziennikarze. Może początkowe argumenty naczelnego Pressa, Andzeja Skworza mówiące o tym, że blogerzy zbyt się przejęli artykułem na swój temat nie do końca do mnie przemówiły, to jednak - całościowo patrząc - dziennikarze mnie przekonali. Co wcale nie jest oczywiste, bo stoję przecież po obu stronach barykady ;). Niemniej jednak, faktycznie, reklama na blogu, szczególnie jeśli mowa o wpisach sponsorowanych, bardziej mnie razi, niż artykuły sponsorowane w prasie. Może dlatego, że faktycznie za mediami stoi szereg instytucji, które pełnią funkcje kontrolne i prasa, czy portale nie mogą sobie na wszystko pozwolić, a blogerzy mają pełną samowolkę w kwestii reklam. Albo je oznaczą, albo nie, co wcale nie oznacza, że stracą zaufanie czytelników. Może panowie blogerzy zapierają się, że w ostateczności osądzą ich czytelnicy a nie instytucje, ale wystarczy spojrzeć na blogi szafiarskie chociażby, by stwierdzić, że w większości czytelnicy mają gdzieś opiniotwórczość autora. Jeśli można wygrać nagrody, to kij z tym, czy wpis jest reklamą, czy nie.

Wydaje mi się, że w trakcie debaty pominięto też jedną istotną kwestię, mianowicie PR. Nie każdy PRowiec rozumie pojęcie budowania relacji i zasypuje zarówno redakcje, jak i blogerów, reklamami. Jedni kasują, inni - bez większego namysłu - wrzucają. Z tym że tu na wiarygodności tracą zarówno dziennikarze, jak i blogerzy, którzy na taki PR dają się nabrać. Swoją drogą ciekawą miałam ostatnio rozmowę z jedną panią pracującą w PR :) Stwierdziła, że skoro w serwisie "śmiga" kampania jej klienta, za którą on słono płaci, to może wrzuciłabym jednak notkę prasową, nasza współpraca na pewno układałaby się wtedy znacznie lepiej.

I jak takie słowa potraktować? Jak groźbę? ;)

W każdym razie, mam nadzieję, że jeśli za rok znów spotkamy się na Social Media Day, to zarówno od strony organizacyjnej, jak i merytorycznej, będzie znacznie lepiej. A tymczasem kilka moich przeokropnych zdjęć. Odwyk od lustrzanki in progress.

PS. Podczas spotkania wyświetlone zostały również fragmenty filmu "Blogersi" w reżyserii Jarka Rybusa (w końcu miałam okazję poznać osobiście, pozdrawiam! :)). Szkoda, że to jeszcze nie cały film, bo zapowiada się ciekawie. Bardzo spodobał mi się wątek blogerki z Azerbejdżanu, która pisze o sytuacji społecznej i politycznej w swoim kraju. Naprawdę, ciekawy wątek. Pozostałe - z Kominkiem, Mediafunek czy Jackiem Gadzinowskim trochę "letnie", ale mam nadzieję, że najciekawsze ujęcia jeszcze nie zostały pokazane. Poza tym duży plus za przebitki z budyniem ;) uśmiałam się. Mam nadzieję, że późniejsi widzowie filmu, którzy nie śledzą branżowych nowinek, też będą wiedzieli, o co z tym chodzi.

LemeLeme

2011-07-03T17:12:00.002+02:00

Na razie lustrzanka poszła w odstawkę. Mały odwyk, zbieranie sił czas na zastanowienie się, po co ja właściwie te zdjęcia robię. A żeby nie było całkiem pusto na blogu - bawię się telefonem i możliwościami różnych ciekawych aplikacji.

Zachód słońca nad Oporowem

2011-06-07T22:58:00.001+02:00

Idę ulicą i się uśmiecham :) mam mnóstwo energii. Spotykam na swojej drodze tak świetnych ludzi, że zamulanie w czterech ścianach byłoby grzechem. Poodkrywałam ostatnio trochę okolice mojego Końca Świata. Okazuje się, że pod nosem mam całkiem niezłą trasę biegową i piękne chaszcze, zwane parkiem. A stąd już tylko rzut kamieniem do Cmentarza Żołnierzy Polskich, z którego jest piękny widok na Oporów. I na moje okna na Krzykach ;) Mało tego! Po drodze można załapać się na piękny zachód słońca, a później wracać do domu brzegiem rzeki.

Na razie przestałam nosić ze sobą aparat. Chyba potrzebuję odwyku, żeby całkiem nie wpaść w zdjęciową papkę. Poza tym noszenie mniejszej torby jest dużo praktyczniejsze ;) Dlatego zdjęcia z telefonu, całkiem niezłe, jak na komórkę :)

Europa na widelcu

2011-06-05T00:26:00.000+02:00

Wrocławski rynek znów zapełnił się pysznościami. Piekielnie drogimi pysznościami ;) Dlatego również i w tym roku ograniczyłam się jedynie do piwa. Triumfy święciło piwo jabłkowe.

Krasnale wyprowadzają się do Poznania...

2011-06-02T21:53:00.000+02:00

"I'm sorry, so sorry" ;)

Jeśli ten filmik to faktycznie oddolna inicjatywa, to jestem pełna podziwu dla pomysłu. Proste rzeczy są najlepsze, a jednocześnie najtrudniej na nie wpaść. A taka promocja miasta bardzo mi się podoba! Nawet na profilu Wrocławia na Facebooku został zalinkowany ten film. Można? Można. Krasnalom życzę miłej podróży :D

Pink Piknik 2011. Murale na Ruskiej

2011-05-31T12:58:00.002+02:00

Jeśli przechodzicie czasem ulicą Ruską, zajrzyjcie w podwórka. Za Pasażem Niepolda, na murach starych kamienic, można ujrzeć naprawdę piękne malunki.

Pink Piknik to impreza, która przywraca życie szarym budynkom. Murale powstawały od piątkowego popołudnia do niedzieli. Można było na żywo przyjrzeć się, jak powstawały :)

SeeFace. Rękodzieło z duszą

2011-05-29T23:41:00.001+02:00

Skupiamy się na tożsamości każdego produktu - wiemy, jaka jest jego historia, po co on jest, przedmiot nie jest anonimowy, ma swoją twarz. Każda historia jest nieco inna. Współpracuje z nami na przykład Arokee - Indianin z wyspy koło Salwadoru, który przywędrował tam aż z Boliwii. Tworzy piękne rzeczy - ręcznie malowaną biżuterię etc. Niesamowite było zobaczyć, jak siedzi przy plaży i maluje swoje prace. Jest też muzykiem, konstruuje instrumenty.

Renata z Filipem prowadzą sklep SeeFace.pl, a podczas Jarmarku Żydowskiego we Wrocławiu można było bliżej przypatrzeć się sprzedawanej przez nich biżuterii. Dzięki temu do mojej kolekcji trafiła piękna panja.

Każdy z produktów ma swoją "twarz". Moja bransoletka pochodzi z Maroka - Mukamesh El Fassi sam produkuje biżuterię, przede wszystkim ze srebra i z metalu. Cieszę się, że dzięki różnym ciekawym przypadkom losu, udaje mi się trafić na takie skarby.

Cytat pożyczyłam ze Studente :) Polecam przeczytać cały wywiad.

A fanpage SeeFace znajdziecie tutaj ;)

Le Parkour - przed obiektywem znów

2011-05-27T10:22:00.002+02:00

Rzęsy...

2011-05-26T11:53:00.000+02:00

...długie i gęste. Czegoś takiego nigdy wcześniej nie widziałam;)

Kliczko & Adamek we Wrocławiu

2011-05-25T12:14:00.001+02:00

10 września we Wrocławiu Witalij Kliczko zmierzy się z Tomaszem Adamkiem. Tymczasem ja, z całą swoją ignorancją, złapałam obu panów po konferencji prasowej na wrocławskim rynku. Ignorancją - bowiem kompletnie nie wiedziałam kto to, dopóki Ada mnie nie uświadomiła ;)

Czarownicowy sabat

2011-05-24T23:11:00.000+02:00

Może nie do końca czarownicowy i może nie sabat, a po prostu kulturalne wyjście na Wyspę ;) Po spotkaniu nasunęło mi się kilka wniosków:

1. Marchewkowa za często się wymiguje.

2. Waniliowa wódka z colą pomysłu Erill jest wyśmienita.

3. Świat jest mały.

4. Trzeba zorganizować jakiś grill (to akurat wniosek zbiorowy).

Kopalnia w Złotym Stoku

2011-05-23T15:15:00.003+02:00

Czyli służbowy wyjazd w obiektywie. Najpierw zwiedzanie kopalni, a później małe zawody drużynowe, które dla niektórych kończyły się czołganiem pod linami w jednym z szybów i moknięciem w ulewie podczas płukania minerałów. Drugi raz w życiu strzelałam z łuku - jedna strzała mało co nie wyleciała w powietrze, drugą trafiłam w jakiś stary sweter przewieszony za tarczą. I tak uważam, że jest nieźle ;) Mogę się też skromnie pochwalić, że moja drużyna wygrała, chociaż niestety nie dysponuję zdjęciami z tej prawie dwugodzinnej wyprawy. Aparat zapewne by nie przeżył :)

#iphoneography

2011-05-19T12:13:00.002+02:00

Uzależniam się powoli od Instagram. Proste, intuicyjne i nawet ciekawe narzędzie do edycji zdjęć w telefonie. Póki co wygrywa w moim małym, prywatnym rankingu foto-aplikacji.

Sowa przyłapana niedaleko Graciarni :)

Gdybym to ja...

2011-05-17T15:44:00.003+02:00

Obrazek można znaleźć na kładce prowadzącej na Wyspę Słodową.

Parkour Wrocław

2011-05-16T12:46:00.004+02:00

Umawiałam się miesiącami, aż się w końcu udało. To znaczy - udało się spotkać, bo ze zdjęciami to gorzej ;) kilka wstępnych fotek grupy Parkour Wrocław.

Pisałam o nich kiedyś artykuł ;)

A te dwa zdjęcia, moim cudownym, niezastąpionym i niezniszczalnym Canonem 350D, zrobił Wojtek:

Tak, wiem: winiety! Może następnym razem uda się bez ;)

Belly dance

2011-05-15T22:36:00.002+02:00

Trochę śmieszne te spódnice, sceneria taka nie bardzo, ale taniec brzucha zawsze przyciągnie moją uwagę ;)

Stary Browar

2011-05-14T12:17:00.000+02:00

To ja może jeszcze trochę o poprzednim weekendzie... Stary Browar w Poznaniu zasługuje na osobny wpis. Jeśli podciągniemy go pod kategorię "galerie handlowe", to jest to chyba pierwsza galeria, którą się tak zachwycam. Nie będę tu streszczać historii Starego Browaru, bo jeszcze coś pokręcę. Zainteresowani znajdą szczegóły u cioci Wikipedii i na oficjalnej stronie kompleksu.

Ezoteryczny Poznań

2011-05-11T01:20:00.006+02:00

Dawno nie miałam tak energetycznego kopa, jak po ostatnim wyjeździe do Poznania. Powiem dość hermetycznie: uwielbiam to ;)

W Poznaniu byłam dotychczas kilka razy, ale tylko na dworcu, przejazdem, najczęściej na trasie do Waw. Trzeba więc było nadrobić zaległości i po pierwsze zobaczyć w końcu to miasto, a po drugie poimprezować (jak na wieczną studentkę przystało). Zdjęć zrobiłam ponad 500, ale większość do niczego się nie nadaje, niestety. Chyba za bardzo przypominam japońskiego turystę. Wyciągam z tego naukę na kolejne wyjazdy. Następny jeszcze w maju, kolejne w czerwcu. Tak czy siak - bardzo, bardzo mi się podobało!

"Miastem rządzi mafia" ;)

Adam

2011-05-06T14:17:00.000+02:00

Podczas rozmów nad wyższością "wziąść" nad "wziąć" ;)

Meanwhile in Wrocław...

2011-05-03T13:58:00.001+02:00

Co by nam za ciepło nie było, za wesoło, i żeby podczas koncertów na Wyspie można było dodatkowo porzucać się śnieżkami. Ot taki wiosenny psikus. Wyglądasz za okno, a tam...

Tak! To majówka! ;D

Canon na majówce

2011-05-03T00:44:00.002+02:00

Pierwszy urlop od dawien dawna. Dwudniowy chillout z fajnymi ludźmi. W ogóle maj zapowiada się u mnie dość wyjazdowo, aż trudno uwierzyć.

A początek maja świętowaliśmy w okolicach Międzylesia i Międzygórza. Na Śnieżnik nie dotarłam, bom miastowa i wybrałam się w góry w trampkach :D płacę za to obolałymi nogami.

Latające stwory

2011-04-28T12:33:00.001+02:00

Czyli łabędzie na Wyspie Słodowej. I jeden gołąb. Uciekał, skubany.

Lunapark

2011-04-26T21:47:00.000+02:00

Udało mi się dotrzeć w końcu do lunaparku. Ostatniego dnia! Nieważne, że padało. Było rewelacyjnie, chociaż w sumie mało tych różnych dziwnych urządzeń, które wywracają ochotników do góry nogami. Dziś diabelskiego młyna już nie ma, szkoda, bo z pracy miałam na niego ładny widok.

Spacer

2011-04-24T00:03:00.001+02:00

Mieszkanie na tak zwanym zadupiu ma sporo plusów :) na fotach Tequila vel Zuza wraz z Pauliną, z którą na zadupiu mieszkamy.

Robal

2011-04-22T15:32:00.000+02:00

Siedział u mnie za oknem.

Eko Jarmark na Szewskiej

2011-04-18T20:30:00.000+02:00

Kolorowo, ekologicznie, smacznie;)